Tarih, 16 Haziran 2013, günlerden Pazar. Genelde biz her yılın Haziran ayı Kaman'a gelir babamın evinin işlerini yaparız. Yıldırım çocuklarını da alıp Kaman'a gelmiş olabilirler. Şu anda olay tam aklımda değil, ancak aydınlatınca elbette bahsedeceğim. 
Babam Yıldırım ve Neşe'nin kızı Tuana ile birlikte böyle otururken, çok güzel bir kompozisyon oluşmuş, ben de bunu değerlendirdim ve fotoğraflarını çekmiştim. Tarih 16 Haziran 2013 günlerden Pazar. 
Hiç bir Allah'ın kulu elindekini ya da elinin altındakinin kıymetini bilmez. Ne zaman onu kaybeder o zaman kıymetini bilir, o zaman da iş işten geçer. Yatalak yatan hasta eşin de olsa, baban da olsa, anan da olsa, Azrail ne zaman gelir diye beklersin. Azrail gelir alacağını alır gider, yıllar sonra hasret ve özlemle gideni ararsın. Ama iş işten geçmiştir. Çünkü, giden gitmiştir, daha geri gelmez. Kimse de geri gelmeyecek zaten. 

Hasret ve özlem öyle bir duygu ki kelimelerle anlatmak çok zordur, o duygu insanın gönlünde ve yüreğinde hissettiği ve insanın içini yakan bir ateştir.